ശേഷിപ്പുക്കള്‍ • രമ്യ റനീഷ് ചെട്ടികുളങ്ങര

നിശ്ചലമാഘടികാരമിന്നനാഥമാക്കുന്നു 
എന്നിലെ മകളെയിന്നോരോ നിമിഷവും
ഓരോ വിളിയിലും കരുതലിന്‍ നാദമാം 
താതനെങ്ങോ മറഞ്ഞു പോയി
അരികിലായി ഒരു നെടുവീര്‍പ്പുയരുന്നു
നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തകലേയ്ക്ക് പോകുന്നു
പാറി പറക്കാന്‍ ചിറകുകള്‍ തന്നിട്ട്
കൂടൊഴിഞ്ഞൊറ്റയ്ക്കകന്നുപോയി 
എവിടെയും ഓര്‍മ്മതന്‍ ശേഷിപ്പു മാത്രം
പ്രിയമാം ഓര്‍മ്മകള്‍ നോവായി പടരുന്നു
അച്ഛനില്ലായ്മ പുകയും ചിന്തയാണെന്നും
നീറി പുകയുന്ന... നിദ്ര കരിയും ചിന്ത....
അച്ഛന്റെ മകള്‍?

© Remya Reneesh Chettikulangara